برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

خیلی وقت میشود که مطلبی ننوشتهام. نه اینکه نوشتن را دوست نداشته باشم، نه، ولی همیشه اتفاقاتی خواسته یا نخواسته روی میدهند که نمیشود، که نمیتوانی، که نمیخواهی؛ در هر صورت الان اینجا هستم.گذر زمان

اولین خاطراتم از کامپیوتر و اینترنت, مربوط میشود به تقریبا ۱۶، ۱۷ سال پیش که تصاویر محوی از اینترنت, دایالآپ و گفتوگوها و چت در یاهو مسنجر و بعدترها در چترومهای دیگر بود.آن زمان با اینکه سرعت کم

بعضی مسائل و اتفاقات را که میبینم، خیلی ناراحت میشوم. نه که لزوما مسائل بدی باشند، اتفاقا شاید خوب هم به نظر برسند اما تنها وَجهی که خوب جلوه میکند (البته از نظر من طبیعتا) همان وجه ظاهری و رویهی

چند ساعت پیش بود که تصمیم گرفتم به امام حسین (علیه السلام,) فکر کنم. راه افتادم در خیابانهای شهر و من بودم و تاریکی شب و وزش باد و هوای سرد و صدای طبل و بلندگوهای دستهها و آدمها. میخواهم چیزی که آ

شش ماه گذشت و من نفهمیدم چگونه. دستاوردهایم چه بود؟

دلم میخواهد از حس و حالم بنویسم. حالم به قدری خراب است که به اینجا پناه آوردهام تا شاید کمی سبک شوم. دلم پر است؛ ناراحتم؛ عصبیام؛ دلخورم؛ رنجیدهام؛ ناامیدم. وضعیت این روزهای خودم خوب نبود که چند

روزی روزگاری بود که دلخوش بودم. دلم نمیخواست به چیزی جز آنچه که مدام در گوشم میگفتند و مدام در جلوی چشمم نمایش میدادند، حتی فکر کنم. چه رویاهای احمقانهای داشتم و چه خیالهای باطلی! واقعیتهایم ام

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

مدتهاست با این وضع روبهرو هستم که فرصتها را به راحتی آب خوردن از دست میدهم و در اکثر مواقع حتی تلاشی برای کمترین استفاده از این موقعیتها و عمرم نمیکنم. جالبتر اینکه، حتی عذاب وجدانی برای این کار هم ندارم.امروز روز دهم رمضان ۱۴۳۹ قمریست و من در این ۱۰ سحر، همهی سحرها تقریبا هیچ کار مفیدی نکردهام. تنه...

تا جایی که دیدهام و تا جایی که اطلاع دارم، زندگی بشر از انتخاب دوراهیها شکل میگیرد؛ از زمان حضرت آدم و حوا که انتخاب بین خوردن یا نخوردن میوهی ممنوعه بوده تا عصر کنونی که انتخاب بین خدا و شیطان، علم و ثروت، شهرت و نفرت و... است. در این بین یکی از دوراهیهای سخت، که انصافا تاکنون که به این کهولت سن رس...

وقتی موضوع یا مسئلهای برای آدم مهم باشد اما نتیجهاش مشخص نباشد، خواه،ناخواه باعث نگرانی، اضطراب، دل مشغولی و ذهن مشغولی میشود. این اضطراب و نگرانی، بسته به درجهی اهمیت آن موضوع برای شخص دارد؛ هرچقدر موضوع مهمتر، نگرانیاش بیشتر.این روزها نگرانم. از چند لحاظ. هم از لحاظ مادی، هم از لحاظ معنوی. امروز آ...

دلم برای نوشتن تنگ شده است. هیچ نوشتی جای نوشتن در اینجا را برایم نمیگیرد. مدتیست که ننوشتهام و حال بدم را اینجا فریاد نزدهام، نه اینکه فریادی نباشد، دل مشغولی بسیار است که مانع از نوشتن میشود. حرف بسیار و آرزوها طولانی، اما فرصت کم و اراده ناچیز. چه میشود کرد، از کاری نکردن که به جایی نمیتوان رسید.

این روزها، روزهای خوبی را سپری نمیکنم؛ نه اینکه بخواهم ناشکری کنم یا ناله و زاری کنم، نه؛ به معنی واقعی کلمه، وقتی که حالم کمی فقط کمی خوب میشود، چنان ضدحالی به خودم میزنم که گویی دنیا روی سرم خراب میشود. از لحاظ درسی که امروز متوجه شدم عمری در اشتباه و تباهی بودم؛ صحبتهای مهندس دیبازر را کاملا اتفا...

زندگی یعنی جنگیدن؛ دقیقا به همین اندازه بیرحم و خشن و به همین اندازه سخت و غیرقابل پیشبینی.معمولا وقتی در شرایط سختی قرار میگیریم، البته نه به صورت لحظهای بلکه در مقطع و مدت زمانی قابل ملاحظه مثلا خدمت سربازی یا دوران تحصیل یا خوابگاه، مشکلات مالی و بیماری و... این حرف که «اگر این هم تمام میشد راحت ...

مدتیست ننوشتهام. آنقدری که آخرین نوشتهام را هم فراموش کردهام که چه بود و چه وقت نوشتهام ولی ننوشتنام دلیل بر بیاشتیاقیام نبوده و نیست. این چند مدت بسیار سریع گذشت؛ حتی خیلی سریعتر از آن که بتوانم ثبتشان کنم. دقیقا مثل همیشه، فکرهای بزرگ و دستانی که روی هم ثابتاند و کاری نمیکنند. تصمیمهای شاید بزرگی ...

هیچ وقت آدم ناامیدی نبودم و همیشه در بدترین شرایط هم امید داشتم اما اکنون و با این شرایط وضعیت متفاوتی دارم. تذکر میدهم که همهی متن زیر شکایت و گله از وضع موجود است و شاید برای هیچکس مفید نباشد. روزگار دشواری دارم، با مسائل گوناگونی مواجهم، آیندهی شغلی و زندگی اجتماعی مبهمی دارم و نمیدانم چهخواهم کر...