همیشه همه چیز در مغزم اتفاق میافتد و خبری از عملی کردن ایده ها و افکاری که در سر دارم، نیست. این بار هم فکر بزرگی در سر دارم و تصمیم بزرگی گرفتهام؛ عملی کردن این تصمیم شاید مثل این باشد که بگویم، سنگ بزرگ نشانهی زدن است! دقیقا در همین حد و اندازه. نکاتی که وجود دارد: نخست اینکه محک جدی و کاملا قاطعا...

این مطلب، ادامهی مطلب دورنمای موفقیت ۲ است. تا اینجا گفتم که اطلاعات اولیه مناسب و کافی، تعیین هدف، برنامهریزی کارآمد و در نهایت شروع خوب برای موفقیت در هر کاری ضروری به نظر می رسد. و عامل کلیدی و سرنوشت ساز در موفقیت را هم معرفی کردم و به معجزهی استمرار رسیدیم. خب، تا اینجا که مشکلی نیست؛ سوال اینج...

به تازگی و از روی بیکاری تصمیم گرفته ام روزانه ورزش کنم. از این تصمیم به حدی راضی و خشنودم که تمام امکانات موجود و ناموجود را بسیج کردم و خودم عهده دار برنامه ریزی، تدارکات، اجرا و نظارت بر این فرایند پیچیده! شدم. اول از همه چند اپلیکیشن تناسب اندام و بدنسازی را که جزو اقلام ناموجود بود، دانلود و تس...

امروز یکی از خاطره انگیز ترین روزهای امسال بود. بعد از گذشت ۵ ماه مزخرف لعنتی، امروز یک سفر یک روزه که چه بگویم، تقریبا نیم روزه به دور آذربایجان داشتیم. یک سفر ماندگار بدون برنامه ریزی و کاملا همین طوری. از دریاچه ارومیه که شاید از پانزده یا شانزده سال پیش، ندیده بودم، و همیشه تصویر یک دریاچه ی آبا...

از اتفاقات دیروز و امروز باید بفهمم که دارم ششمین ماه مزخرف سال را تحمل میکنم. از این وضع به شدت ناراحتم و خوشی های الکی و دل خوش کن هم ظاهرا در این وضع تاثیری ندارد. قبلا از تغییر حرف زدم، از تغییر مثبت هم همینطور اما همواره به خودم اثبات کرده ام که عالم بی عملم. تغییر در همه ی ابعادش شهامت میخواهد...

اینکه انسان به کاری اقدام کند و کار را به طور شایسته و بایسته یعنی به گونه ای که دلش میخواسته، انجام دهد، در آن زمینه، انسان موفقی است و موفقیت را تجربه کرده است. موفقیت شاید تعاریف دیگری هم داشته باشد، اما چیزی که باید در همه ی آنها مشترک باشد، کسب نتیجه ی مطلوب دلخواه است. در هر کاری، نتیجهی دلپذی...

این مطلب، ادامه دورنمای موفقیت است. موفقیت در هر زمینهای می تواند نسبی باشد؛ منظورم از نسبی این است که دستاوردی ممکن است از نظر فردی موفقیت محسوب شود و از نظر دیگری نه. اما به هر صورت، باید بتوانیم یک اصول کلی و قواعدی را تنظیم کنیم تا به کمک همین قواعد راه را هموار و دستیابی به هدف را تسهیل کنیم. د...

از انرژی منفی دارم خفه میشوم. یک حس درونی میگوید که کارم تمام است. انرژی ام تحلیل رفته، و جسمی و روانی خسته ام. بدبختی را اگر تا به حال تجربه نکرده بودم، الان کاملا لمسش کردم. اشتباه چیز بدی نیست، تکرار اشتباه فاجعه است و غیر قابل گذشت. حالم خوب نیست. از همه چیز بدم می آید،اول از همه از خودم.

این ماه را میتوانم به عنوان مزخرف ترین ماه عمرم نامگذاری کنم؛ حال بد امروزم هم در این نامگذاری بی تاثیر نیست. احساس میکنم با فضای جدیدی رو به رو هستم که تا به حال این مرحله را تجربه نکرده ام یا این شرایط اصلا برایم نبوده که بخواهم تجربه کنم یا نه. امروز فهمیدم که زندگی ام تاکنون تباه بوده و اگر بازن...

مدتهاست مینویسم.اولین تلاشم برای نوشتن،روی تکه کاغذ ها بود؛ بعد همین را گسترش دادم و نتیجه شد دفتر خاطرات مانندی که جایی برای پنهان کردنش نمی شناختم؛پنهان کردن،چون دوست نداشتم نوشته هایم را کسی بخواند حتی مادرم. یک زمانی یادم می آید که حسابی مشکوک شده بودم که مادرم نوشته هایم را میخواند،نوشته هایی ک...

در ده سال گذشته،خیلی کارهایی بوده که من دوست داشتم انجام دهم. دوست داشتم چیزی یاد بگیرم،کاری انجام دهم یا فکر و ایده ای را که داشتم،عملی کنم. همه ی این کارها،چیزی کم داشت و آن عمل کردن به آنها بود. گاه میشود که تمام توجهم، مشغول همان فکر و کار و ایده میشود ولی همه اش در حد فکر و ذهن،بی هیچ عملی و بی...

تجربه، هرگز رایگان و مفت به دست نمی آید.به قول شاعر: موی سپید را فلکم رایگان نداد / این رشته را به نقد جوانی خریده ام هرچه سن انسان بیشتر می شود، تجربه هایی بدست می آورد که ماحصل عمرش هستند و نتیجه ی تمام اتفاقات خوب و بد. چیزی که برایم قابل توجه است اینکه،انسان در زندگی با مسائلی رو به رو میشود که ...

به مناسبت انتخاب رشته برادرم، چند روزیست که خیلی جدی بحثش در بینمان است. به زمان انتخاب خودم که بر میگردم، اطلاعات کمی داشتم، آینده ی مشخصی را برای خودم متصور نبودم و محدودیت هایی را هم خودم برای خودم ایجاد کرده بودم. همین محدودیت ها باعث می شد که دامنه ی انتخاب هایم به شدت کم شود و من به انتخاب بین...

مدتی بود که تصویر مانیتور کامپیوترم ایراد داشت و تصویر درستی نمیداد و وضوح نداشت؛طبق معمول هم به این وضع عادت کرده بودم و بهرحال به هر بدبختی بود،سر میکردیم. همین وضع بود تا اینکه دیروز تصویر مانیتور کلا رفت! من را میگویی،واقعا حالم گرفته شد؛آدم که وضع مالیش خوب نباشد و پول نداشته باشد،از زمین و آسم...

شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید: <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

چهار ماه گذشت.با همین سرعت.انگار همین دیشب بود آن شب لعنتی. نمیگویم اتفاقات خوبی نداشتم اما اتفاقات زجرآور و ناراحت کننده ی بیشتری داشتم. از لحاظ درسی که رکورد بدترین ترم را زدم،یعنی از این مزخرف تر نمی شد. از لحاظ غیر درسی هم که کار مثبت قابل توجهی که بشود عرض کرد،ندارم. این دو ماه هم بالاخره تمام

تا می آیم که کمی احساس بهتری داشته باشم،احساس سبکی،سر حالی،سر زنده بودن،احساس در اوج بودن و پرواز،سقوط آزادی میکنم که وصفش نتوان کرد. یعنی اگر حواسم را جمع کنم،صدای خرد شدن استخوان هایم را هم میتوانم بشنوم. خیلی چیزها مفت و بی زحمت بدست نمی آید،از جمله همین احساس خوب.

هنگامی که ریز میشوم در زندگی ام،خودم،شرایطم،جایگاهم،کار هایی که کرده ام و کار هایی که نکرده ام،موجود ناتوان حقیری میبینم که اصلا به حساب نمی آید. چرا این موجود حقیر باید تا به این حد گستاخ و بی پروا و بی حیا باشد؟ بعضی مواقع کارها و اتفاقاتی در ذهنم مرور میشوند که کوچکی و زبونی خودم را بیشتر از همی

برایم بسیار عجیب است کسانی که دوستشان دارم و و عاشقشان هستم تا به این حد می توانند ناراحتم کنند. واقعا خیلی وقت ها این دنیا جای ماندن نیست،این ماییم که با وقاحت تمام خودمان را به نفهمی میزنیم و خر کیف میشویم و ذوق هم میکنیم مثلا. چند شب است که نمی توانم خوب بخوابم. امروز را برای خودم و دلم و هوایم،

معادله ی این دنیا معادله ی گیج کننده ایست؛ از یک طرف آنقدر ساده و سهل است که میبینی همه چیز مثل روز روشن است و معادله اش،دو دو تا ی ساده! از طرف دیگر این معادله به حدی پیچیده و بغرنج و چند وجهی است و عوامل موثر در مسئله به طور سرسام آوری زیاد،که حتی جرئت نزدیک شدن به مسئله را نداری! این دنیا،حساب و